تولید زیر فشار؛ از کمبود مواد اولیه تا مانع ۱۲۰ کیلومتری
یک کارشناس و فعال اقتصادی با انتقاد از شرایط حاکم بر بخش تولید میگوید تولیدکنندگان همزمان با تورم، نوسان دلار، قطعی برق، برگشت خوردن چک مشتریان، مشکلات تأمین مواد اولیه و فشارهای مالیاتی و اداری مواجهاند؛ مشکلاتی که به گفته او، ادامه فعالیت تولیدی را روزبهروز دشوارتر کرده است.
به گزارش خبر مهم، اسماعیل محمدپور، کارشناس و فعال اقتصادی، با اشاره به مشکلاتی که تولیدکنندگان با آن مواجه هستند، گفت: در کشور ما تقریباً همه میدانند که تورم، افزایش نرخ دلار، قطعی برق، پاس نشدن چکها و مشکلات تأمین مواد اولیه، کار تولید را دشوار کرده است. مواد اولیه نیز گاهی توسط واسطهها و دلالان تأمین میشود و تولیدکننده برای ادامه فعالیت خود با مشکلات متعددی روبهرو است.
او ادامه داد: با وجود این شرایط، تولیدکنندگان همچنان با تکیه بر عرق ملی خود فعالیت میکنند و میگویند تولیدکننده هستیم و باید تولید را در کشور رونق بدهیم، اما واقعیت این است که حتی برخی دستگاههای دولتی نیز به جای حمایت، به مشکلات تولید اضافه میکنند.
محمدپور، دارایی و بیمه را از جمله موانع اصلی پیش روی خط تولید دانست و افزود: در شرایط جنگی امروز کشور، همین مسائل فشار بیشتری به تولیدکننده وارد میکند. کافی است در پرداخت یکی از تعهدات تأخیر ایجاد شود تا پیامک جریمه ارسال شود و بعد هم بابت هر روز تأخیر، جریمه روزانه مطالبه میشود. در کنار آن، هزینههایی مانند اجاره نیز وجود دارد.
این فعال اقتصادی با اشاره به مشکل تأمین محل مناسب برای فعالیت تولیدی گفت: واقعیت این است که دولت باید برای تولیدکننده شرایطی فراهم کند و مثلاً ملکی را در اختیار او بگذارد تا بتواند در آنجا فعالیت کند.
او همچنین به فاصله میان وعدههای مطرحشده از سوی مسئولان و شرایط واقعی تولید اشاره کرد و گفت: در رسانه و پشت میکروفون تلویزیون یک حرف زده میشود، اما در عمل شرایط چیز دیگری است. با این حال، ما در این جنگ داخلی، جنگ کشور و حتی جنگ پاس نشدن چکهای مشتریان، با جسارت جلو میرویم و توکلمان هم به خداست.
پروانهای که تولیدکننده را تا فیروزکوه میبرد
محمدپور یکی از جدیدترین مشکلات واحدهای تولیدی را مربوط به اداره استاندارد عنوان کرد و گفت: یکی از معضلات اخیر ما اداره استاندارد است که این موضوع هم دوباره به دارایی برمیگردد. اداره دارایی برای دریافت مالیات بر ارزش افزوده، واحد ما را در سیستم دولتی مشمول ارزش افزوده کرده و سپس به اداره استاندارد فشار آورده که باید از وزارت صنعت، معدن و تجارت پروانه بهرهبرداری تولید دریافت کنیم.
او توضیح داد: ما از اتحادیه آسانسور و پلهبرقی کشور پروانه کسب داریم، اما حالا باید یک پروانه دیگر هم دریافت کنیم. یکی از شرایط دریافت این پروانه جدید این است که واحد تولیدی باید ۱۲۰ کیلومتر دورتر از تهران قرار داشته باشد.
به گفته این فعال اقتصادی، اجرای این شرط باعث شده محل فعالیت تولیدکنندگان به سمت فیروزکوه سوق پیدا کند. او گفت: فیروزکوه شهرک صنعتی دارد، اما شهرک صنعتی آن به اندازهای بزرگ نیست که بتواند این نیاز را پاسخ دهد. همین موضوع دوباره باعث شکلگیری مشکلات و دلالی شده است؛ به این معنا که گفته میشود جا وجود ندارد یا محل مناسب را اجاره نمیدهند.
محمدپور ادامه داد: ما با کلی دغدغه، دردسر و مشکلات توانستهایم خط تولید خود را در شهرک صنعتی خرم راهاندازی کنیم، اما حالا گفته میشود باید برای دریافت پروانه به فیروزکوه برویم تا این مجوز شامل حالمان شود. اینکه یک واحد تولیدی مجبور شود ۱۲۰ کیلومتر از محل فعلی فعالیت خود فاصله بگیرد، خودش یک داستان و مشکل بزرگ است.
او افزود: اگر بخواهیم خط تولید را جمع کنیم و به فیروزکوه ببریم، باید آنجا نیروی جدید پیدا کنیم و دوباره همه مشکلات را از ابتدا تجربه کنیم. فیروزکوه هم یک شهر دیگر است و نیروی انسانی، رفتوآمد و شرایط جدید خودش را دارد. صبح باید راه بیفتیم و برویم و همین مسئله مشکلات تازهای ایجاد میکند.
این فعال اقتصادی تأکید کرد: گاهی شرایط به شکلی پیش میرود که تولیدکننده به این فکر میافتد که تولید را کنار بگذارد، پولش را در بانک بگذارد و سراغ دلالی یا کارهای دیگری برود که متأسفانه در جامعه رواج پیدا کرده است.
محمدپور همچنین با اشاره به مشکلات تأمین مواد اولیه گفت: حدود ۸۰ درصد مواد اولیه ما آهن است و ما با آهنفروشها نیز مشکل داریم. یک روز آهن میفروشند و یک روز نمیفروشند؛ یک روز میگویند دلار بالا رفته و روز دیگر درصد بیشتری مطالبه میکنند.
او ادامه داد: ما چک مشتری را میگیریم و به آهنفروش میدهیم، اما اگر چک مشتری برگشت بخورد، آهنفروش درصد خودش را از ما میگیرد؛ چون ما دائم با او کار میکنیم. در مقابل، وقتی خودمان از مشتری چک میگیریم و چک پاس نمیشود، ممکن است دو سال و نیم تا سه سال درگیر دادگاه و پاسگاه باشیم و در نهایت هم قاضی براساس شرایط موجود رأیی بدهد که هدف اصلی آن جلوگیری از زندانی شدن صادرکننده چک باشد.
محمدپور گفت: متأسفانه همه شرایط کشور علیه تولید و تولیدکننده است، در حالی که حرفهایی که مسئولان پشت میکروفون میزنند، برعکس این شرایط است و میان حرفها و واقعیت موجود همخوانی وجود ندارد.
او با وجود تمام این مشکلات تأکید کرد: من به عنوان یک تولیدکننده اگر دستم را روی هر جای دلم بگذارم، صدایش تا عرش میرود، اما چارهای نداریم. عرق ملی داریم، از تولید لذت میبریم و برکتی که تولید دارد برایمان شیرین است.
این فعال اقتصادی افزود: ما دوست داریم یک سفره پهن باشد و چند نفر دور آن بنشینند و هرکدام چیزی سر سفره خانواده خود ببرند. اکنون حدود ۱۵ نفر به صورت مستقیم و حدود ۷۰ تا ۷۵ نفر به صورت غیرمستقیم از همین سیستم تولیدی ما بهره میبرند و استفاده میکنند. در واقع یک سفره برای چندین خانواده پهن شده است.
محمدپور در پایان گفت: امیدوارم با این همه مقاومت و تلاشی که میکنیم، به پیروزی صددرصدی که میخواهیم برسیم؛ در غیر این صورت، باید تولید را جمع کنیم و سراغ کار دیگری برویم.
